Skip to main content
main-content
Top

Over dit boek

Intensive care staat vooral bekend om het medisch-technisch handelen bij ernstig zieke patiënten. Dit hoogtechnologische handelen leidt helaas niet altijd tot genezing van de patiënt. De sterfte op een intensive care is, vergeleken met andere afdelingen in het ziekenhuis, dan ook hoog. Van alle patiënten die op een IC komen te overlijden, sterven in Nederland acht van de tien nadat besloten is dat verder behandelen niet meer in het belang van de patiënt is en de ingezette behandeling gestaakt wordt. Omdat de meeste patiënten bij wie de behandeling gestaakt wordt ernstig orgaanfalen hebben, kan dit aanleiding geven tot belastende symptomen zoals benauwdheid, reutelen, onrust, pijn en andere vormen van discomfort.Artsen en verpleegkundigen hebben de morele taak om deze symptomen zo goed mogelijk te behandelen teneinde de patiënt zo rustig mogelijk te kunnen laten overlijden. Beter is het om te anticiperen op mogelijk belastende symptomen. Helaas zijn veel artsen en verpleegkundigen onwennig in het geven van anticiperende palliatieve zorg op de IC. In dit boekje worden praktische routeplanners gegeven die artsen en verpleegkundigen op de IC stap voor stap kunnen helpen bij de zorg voor stervende patiënten op de IC.

Inhoudsopgave

Voorwerk

Hoofdstuk 1. Algemeen

Inleiding
In het eerste hoofdstuk zullen algemene voorwaarden en de algemene regelgeving die van belang zijn bij het afzien en staken van behandeling, aan de orde komen. De wet die hierbij van belang is, is de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO). Uitgangspunt bij deze wet is informatie en toestemming. In routeplanners 1.1 en 1.2 worden deze aspecten uiteengezet. Hierbij ligt de nadruk op het feit dat de meeste patiënten op een IC beslissingsonbekwaam zijn.
Erwin J.O. Kompanje

Hoofdstuk 2. Afzien (withholding) van behandeling

Inleiding
Onder afzien van behandeling wordt verstaan dat besloten wordt een bepaalde behandeling in de toekomst niet meer te zullen verrichten. Het bekendste voorbeeld hiervan is het besluit om niet meer te reanimeren. In dit hoofdstuk worden in drie routeplanners de meest voorkomende beslissingen uiteengezet.
Erwin J.O. Kompanje

Hoofdstuk 3. Staken (withdrawing) van behandeling

Inleiding
Onder het staken van behandeling worden alle actieve processen verstaan waarbij reeds ingestelde medische behandelingen gestaakt worden. Op de IC is het staken van mechanische behandelingen het bekendste. In 12 verschillende routeplanners worden de behandelingen die het meest op een IC worden gestaakt, besproken. Sommige, zoals 3.9, 3.10 en 3.11, zullen vooral voorkomen op IC’s in academische ziekenhuizen. Andere kunnen op iedere IC voorkomen.
Erwin J.O. Kompanje

Hoofdstuk 4. Palliatieve IC-zorg na het staken van de behandeling

Inleiding
Palliatieve zorg op de IC na het staken van de behandeling richt zich vrijwel volledig op het anticiperen op en de palliatie van belastende symptomen bij de patiënt en de begeleiding van de naasten van de patiënt. Men zal regelmatig moeten concluderen dat de symptomen refractair zijn (niet meer op een algemene manier te behandelen), zodat behandeling vrij ingrijpend kan zijn (e.g. geïnduceerde diepe medicamenteuze sedatie). De stervensfase van een patiënt bij wie IC-behandeling is gestaakt, is vaak kort tot zeer kort (minuten, uren). Zelden duurt de stervensfase van IC-patiënten dagen. Hierin verschilt palliatieve zorg op de IC van palliatieve zorg op andere afdelingen. Buiten de IC is palliatieve zorg vooral gericht op verbetering van de kwaliteit van (resterend) leven, op de IC is het vooral gericht op het voorkomen en behandelen van belastende symptomen die optreden tijdens het sterven.
Erwin J.O. Kompanje

Nawerk

Meer informatie