Adolescenten in samengestelde gezinnen: een hechtingsgerichte therapeutische benadering

Het aantal samengestelde gezinnen neemt toe en daarom is er ook voor deze gezinnen steeds meer behoefte aan evidence-based, therapeutische behandelingen. Samengestelde gezinnen hebben specifieke problemen, zoals rouw, depressie, aanpassingsproblemen en conflicten binnen het gezin of het ouderpaar (Jensen et al. Family Process 57: 477–495, 2018). Adolescenten in samengestelde gezinnen hebben de meeste aanpassingsproblemen en die kunnen hechtingsgerelateerde gevolgen hebben. Dit is weer nadelig voor hun schoolprestaties, geestelijke gezondheid en algemene welzijn, zoals bij depressie, loyaliteitsconflicten en slechte schoolprestaties (Jensen et al. Family Process 57: 477–495, 2018; Papernow Family Process 57:25–51, 2018). Gezinstherapie kan alle gezinsleden helpen bij het verwerken van- en aanpassen aan de veranderingen tijdens de overgang naar een samengesteld gezin, maar vooral adolescenten hebben hier baat bij. In dit artikel bespreken we het huidige onderzoek naar samengestelde gezinnen en raden we Hechtingsgerelateerde Gezinstherapie (ABFT) aan als behandelmodel voor samengestelde gezinnen. ABFT is gericht op de hechting tussen gezinsleden, vooral tussen adolescenten en hun ouders. Een therapeut die met dit model werkt kijkt samen met het gezin naar de onderliggende schade die tijdens het veranderingsproces in de gezinsdynamiek naar voren komt en creëert mogelijkheden voor het herstel van de hechting tussen ouder en kind.